تمام فلسفه و اندیشه ی من برای بودن، نبودن است...

به چشم هایت بگو آنقدر برای دلم رجز نخوانند من اهل جنگ نیستم شاعرم خیلی بخواهم گرد و خاک کنم شعری می نویسم آنوقت اگر توانستی مرا در آغوش نگیر ...!

  اری دلتنگی همیشه بهانه است   ما ساعت هایمان را گم کرده ایم و پشت هزاره ها بی دلیل فریاد میکشیم کجاست فلسفه ی ادمیت؟ مار خورده ایم باور کن. بابت لحظه هی نبودنت قرنها عمر از خدا طلبکارم!!!   خودخواه می شوم وقتی کسی مرا نمی خواهد     این مرد غمگین, ابرو در هم کشیده و متفکر, با نگاهی مات مبهم, به من ز...